Ben jij dit?
Je geeft alles en voelt je toch tekort schieten. Je houdt van iemand die het moeilijk heeft. Je partner, je kind of je vriendin. En omdat je van ze houdt, geef je alles wat je hebt. Je tijd. Je aandacht. Je energie. Jezelf.
Maar ergens onderweg ben jij verdwenen.
Als je dit leest en denkt: 'dit ben ik', dan ben je hier op de juiste plek. Niet om de ander op te geven. Maar om jezelf terug te vinden.
Want wat er is gebeurd, is dat je in je eerste 7 levensjaren, nare ervaringen hebt mee gemaakt waardoor je verkeerde (op angst gebaseerde) kindconclusies hebt getrokken. Van daaruit heb je beschermingsmechanismen en overlevingsstrategieën ontwikkeld die je vanuit je schaduwkant (persoonlijkheid/ego) laten leven. Dit is niet wie je werkelijk bent.
Je bent geconditioneerd door overtuigingen als: 'Ik ben zwak, niet goed genoeg, geen liefde waard of doet het nooit goed...'
En daar waar veel reguliere hulpverlening naar het trauma gaat of gelooft dat je pijn moet herbeleven en moet doorvoelen, is mijn ervaring dat dit een beperkende gedachte is. Iets herkennen is vaak al voldoende om het te helen.
Herkenningspunten
